OGENE ontdekte muzikale speeltuin met ‘Garden of Hera’ tour

Lisa, Amy en Shelley Vol. Drie gezusters die al jaren lief en leed deelde. Met het album ‘Garden of Hera’ openbaarden ze zich in 2025 als herboren. In deze theatertour vertelden ze de verhalen achter het album en waren ze, meer dan ooit, echt zichzelf. OGENE kweekte een speeltuin der liefde in Schouwburg Het Park in Hoorn.

Zusjes OGENE
Voor wie hen niet kent: OGENE is de groep die het Junior Songfestival, The Voice of Holland en Dance Dance Dance won. De zussen schitterden bij Beste Zangers, het Eurovisie Songfestival, Symphonica in Rosso en recentelijk bij de Toppers. Ondanks die staat van dienst gooide het drietal hun muziek nu over een andere boeg. Een enorm risico, maar voor hen was het dit allemaal waard.

Garden of Hera
‘Garden of Hera’ is een smeltkroes van wat de dames zelf wilden zingen: popmuziek met R&B, soul, dance en funk. Thematisch voelde het album persoonlijker aan dan hun eerdere werk. Elke zus stond daar, in beeltenis als nimf van de Griekse godin Hera, bij haar eigen boom vol gouden appels. Vrij om te zijn wie en hoe ze wilden zijn.

Vrijheid
Die boodschap van vrijheid voelden fans in de hele theatershow terug. Waar het vroegere O'G3NE een eenheid uitstraalde, sterkten de zussen elkaar nu in hun individualiteit. In de theatershow belichtten ze die unieke kwaliteiten, en hoe deze samenkomen om het geheel sterker te maken. Zo richt Amy zich graag op melodieën, vormt Shelley juist harmonieën en schrijft Lisa het liefst poëtische teksten.

Eigen expressie
Bijzonder was hoe de show diezelfde verdeling gebruikte om het verhaal te vertellen. Amy liet ons ruwe demo’s horen, Shelley zong samen met het publiek in een vraag-en-antwoordstructuur en Lisa vertelde de inspiratie achter haar teksten. Waar de zussen elkaar doorgaans aanvulden om het herkenbare, meerstemmige OGENE-geluid te krijgen, was er nu ook ruimte voor hun individuele expressie. Iets waar ze allen zichtbaar van genoten en aan toe waren.

Samen ijzersterk
Als groep kwam OGENE nog steeds goed uit de verf. Prachtige samenzang, gesynchroniseerde dansjes op lichteffecten en outfits die hun vrijheid symboliseerden. Nummers als ‘Golden Hour’ en ‘Phenomenon’ beukten door de zaal, terwijl de dames ogenschijnlijk moeiteloos met een glimlach op het podium dansten. Engelstalige popmuziek op een niveau dat in Nederland niet veel voorkomt.

Sterke band
Dankzij de sterke vierkoppige band vertaalde het instrumentale gedeelte van de plaat zich ook goed naar de theaterzaal. Een funky baslijn hier, een goed discoritme daar – en indrukwekkende solo’s met gewicht, waarbij zelfs interludes van het album werden uitgevoerd. Reden genoeg om aandachtig te blijven luisteren, maar zeker ook om te springen en te dansen.

Vinchenzo
De grote verrassing van de avond was Vinchenzo, mede-finalist van The Voice en Dance Dance Dance. Samen met OGENE zong hij het prachtige ‘Yesterday’, om vervolgens nog een eigen Nederlandstalig nummer te spelen. Helaas was de zanger maar voor enkele tourdata beschikbaar, want qua synergie en stem had Vinchenzo’s aanwezigheid makkelijk de hele tour kunnen verrijken.

Covers
Natuurlijk lieten de dames covers niet achterwege. Hoewel deze tour juist om hun eigen muziek draaide, vonden de zussen ruimte om zowel een cover van SZA als Sabrina Carpenter ten gehore te brengen. Hierbij zaten ze op de rand van het podium, in directe verbinding met het publiek. Ook dat was nog steeds OGENE.

Eigen songs
Het drietal brak echter wel met de traditie om ouder eigen materiaal te zingen. Fans van het eerste uur moeten hier rekening mee houden. Daarentegen zong elke zus een eigen lied, waarbij Lisa ons met ‘Rewire’ het meest verraste. Wat begon als een zwoele track, eindigde in een passende wervelwind van chaos, terwijl de zangeres over het podium danste, vrijer dan ooit.

Gelaagde popmuziek
Met teksten als “Letting out the goddess from within”, “Decided that reality is ugly so I hide it”, “Can I rewire my head?” en “I care but not as much as you would like” raakte het trio een diepere persoonlijke laag, terwijl de zoete melodieën de muziek luchtig hielden. Het was popmuziek met invloeden van andere genres, zoals de dames trots uitlegden.

Zichzelf zijn
In hun podcast “Wat Is Je Nummer?” ontdekten we de dames off-stage als typische zussen met grappen en discussies. Die speelse energie bracht het trio met ‘Garden of Hera’ op het podium, zonder daarbij enigszins afbreuk aan OGENE’s strakke muzikale imago te doen. De groep kon nog prima coveren, maar verdiende het ook om met een glimlach haar eigen identiteit te tonen.

Goedkeuring van fans
Na afloop van de show stonden veel fans in de rij voor een moment met de dames. Geanimeerd namen ze samen met Vinchenzo complimenten in ontvangst, en ook in de zaal waren bezoekers al zeer positief. Tel daarbij op dat de groep nummers speelde die nooit waren uitgebracht en de boodschap was duidelijk: dit was een nieuw tijdperk voor de drie zingende zusters, die zichzelf eindelijk konden laten zien.

Speeltuin
OGENE kon al jaren prachtig zingen, en met deze tour bewees het trio prima hun eigen muziek te kunnen verzorgen. De kleine meiden van toen werden uitstekende zangeressen, maar waren nu naast een sterke groep ook individuele artiesten met een sterk concept. En dat was ‘Garden of Hera’ een jaar later: een warm welkom in OGENE’s nieuwe muzikale speeltuin.

Read article →

Naturally 7 Enchanted Theater Castellum with Vocal Magic

The human voice is capable of extraordinary things. Yet, few groups offer a cappella intensity like Naturally 7 does. Officially, they started in 1999 as a choir with a contemporary style. On stage however, the group unfolded into a full-blown band, without using any physical instruments. Visitors at the Castellum Theatre in Alphen aan den Rijn developed a collective smile as they witnessed how truly unique Naturally 7 is.

Voices as Instruments
The vocal group coined their musical style ‘Vocal Play’, which was characterized by imitating instruments using the human voice, down to the finest detail. A trombone, harmonica, or full drum kit - effectively, Naturally 7 is a full band. And during their new theatre show, they deployed that versatility with exceptional effectiveness.

Unexpected
It was so effective that many audience members initially doubted the authenticity of what they heard. Ages young and old watched the seven musical chameleons perform, as some even gasped in surprise. "This can't be real, can it?", exclaimed one visitor. To answer that question, the group performed ‘Wall of Sound’ - a technical masterpiece where each instrument is expertly highlighted. The harmonica of second tenor Sean and the bass guitar of N’namdi immediately earned approval from the crowd. Slowly, the silent doubt in the hall faded, making way for deafening applause.

Harmony
The impressive vocal imitations stunned people, but never became a gimmick. During ‘Going Home’ and ‘Same Train’, the group sang outstanding a cappella songs. Their pleasant harmonies soared throughout the entire hall, some even unamplified. Every member of Naturally 7 showed up vocally strong and versatile. Even the drummer Warren, the rhythmic heart of the group, exchanged his vocal drum kit for a crystal-clear singing voice. The warm group of men effectively combined forces and was met with great appreciation from the audience because of it.

Dual Role
The band members effortlessly switched between their roles as singer and instrument. This versatility resulted in beautiful collaborations, especially highlighting baritone Dwight’s trombone and tenor Ricky’s electric guitar impressions. Third tenor Rod stole the show: alongside guitar and trumpet, he even imitated a scratching DJ deck. Entertaining, and equally musically impressive.

Underrated
Yet, Naturally 7 was neither new nor unknown. They had previously appeared at Night of the Proms, toured with giants like Michael Bublé, and reached the finals on the American TV show ‘The World’s Best’. The international jury, including our own Angela Groothuizen and Chantal Janzen, gave them a standing ovation on a weekly basis. Knowing this, it was remarkable that the band was performing in the Netherlands for a full week during their ‘Closer Look’ world tour.

Beautiful Covers
So what songs did they perform? Hits like ‘While My Guitar Gently Weeps’ by The Beatles, the infectious ‘Crazy’ by Cee-Lo Green and the impressive ‘Sound of Silence’ by Simon & Garfunkel, among others. That latter song carried a beautiful story, which frontman Roger passionately explained between songs. Their rise to prominence warrants that closer look, if only because of their pure passion for vocal range.

Say You Love Me
The band's moral roots were firmly planted within church music, which silently reflected in the track selection. Most notably, their original songs ‘Jericho’ and ‘Say You Love Me’ even rose above the excellent covers. The group’s powerhouse delivery spread goosebumps throughout the venue, with the crowd reacting in full admiration.

Never Give Up The Fight
Besides fragile emotion and joy, Naturally 7 also displayed a strong sense of urgency. With their energetic interpretations of ‘Get Up, Stand Up’ by Bob Marley and Pink Floyd’s ‘Another Brick In The Wall’, the group added social commentary to their performance. The social concern was clearly palpable between band members, who remained affectionate and inviting, while firmly planted in their belief that love makes life better.

Fix You
That unifying love was the guiding principle throughout the entire concert. Frontman Roger made a plea to connect with each other, for actually professing your love, and even made visitors who were going through difficulties feel seen. In honor of those difficult times, the band delivered a rock-solid encore with Coldplay’s ‘Fix You’. With a standing ovation and tears on many faces throughout the crowd, the hall gladly returned that loving energy.

Met fans verbinden
After the stellar performance, the band members immediately flew into the foyer, connecting with fans who were eager to praise their efforts. In a time where global artists are increasingly forced to withdraw for their own safety, Naturally 7 came out proudly as they shook hands and shared personal stories. Their mission to bring the Netherlands closer together in times of distress succeeded - and it might have been more necessary than most people would comfortably admit.

Written in accordance with N7 Management and published on Maxazine:
Naturally 7 Enchanted Netherlands With Their Vocal Magic

Read article →

Naturally 7 betoverde Theater Castellum met stemmagie

De menselijke stem is tot bijzonder veel in staat. Maar weinig groepen bieden a capella zoveel intensiteit als Naturally 7. Officieel zijn ze sinds 1999 een zanggroep. Op het podium stond echter een volledige band, zonder fysieke instrumenten. Hoe uniek dat precies was, ondervonden bezoekers van Theater Castellum in Alphen aan den Rijn met een grote glimlach.

Stemmen als instrumenten
Vocal Play is de naam van hun muziekstijl. Het kenmerkt zich door het op detailniveau nabootsen van instrumenten met de menselijke stem. Een trombone, mondharmonica of volledig drumstel: effectief was Naturally 7 een voltallige band. En die veelzijdigheid werd bijzonder effectief ingezet.

Unexpected
Zo effectief, dat veel bezoekers in twijfel schoten. Met open mond keken jong en oud naar de zeven muzikale kameleons. “Dit kan toch niet echt zijn?”, riep een andere bezoeker. Precies voor die vraag bracht de groep het nummer ‘Wall of Sound’ ten gehore, een technisch meesterwerk waarbij elk instrument vakkundig werd uitgelicht. De mondharmonica van tweede tenor Sean en de basgitaar van N’namdi kregen daarbij onmiddellijk goedkeuring uit de zaal. Langzaam verdween de twijfel, die plaats maakte voor oorverdovend applaus.

Harmonieus
De indrukwekkende zangimitaties waren echter geen kunstje. Met ‘Going Home’ en ‘Same Train’ zong de groep uitmuntende a capella songs, waarbij zelfs onversterkt de fijne harmonieën nog door de hele zaal vlogen. Ieder lid van Naturally 7 was vocaal sterk én veelzijdig. Zelfs de drummer Warren, het ritmische hart van de groep, verruilde zijn stemdrumstel voor een kraakheldere zangstem. De mannen bundelden hun krachten effectief en konden dan ook op flinke waardering uit het publiek rekenen.

Dubbelrol
Moeiteloos wisselden de bandleden tussen hun rol als zanger of instrument. Die veelzijdigheid leverde mooie samenwerkingen op, vooral met bariton Dwight als trombone en tenor Ricky als elektrische gitaar. Derde tenor Rod spande de kroon: naast gitaar en trompet imiteerde hij zelfs een scratchende DJ-tafel. Vermakelijk, maar muzikaal ook erg indrukwekkend.

Underrated
Toch was de band niet nieuw of onbekend. Eerder stonden ze al bij Night of the Proms, waren ze op tournee met giganten als Michael Bublé en stonden ze in de finale van het Amerikaanse tv-programma ‘The World’s Best’. De internationale vakjury, met onder anderen onze Angela Groothuizen en Chantal Janzen, gaf wekelijks een staande ovatie. Dat de band tijdens de ‘Closer Look’ wereldtournee een week lang in Nederland optreedt is opmerkelijk.

Prachtige covers
Maar welke nummers werden er gezongen? Onder andere ‘While My Guitar Gently Weeps’ van The Beatles, het aanstekelijke ‘Crazy’ van Cee-Lo en het indrukwekkende ‘Sound of Silence’ van Simon & Garfunkel. Vooral het laatste nummer droeg een mooi verhaal, dat frontman Roger tussen de nummers door met veel plezier uitlegde.

Say You Love Me
De band heeft haar morele wortels in de kerk en dat weerspiegelde zich in de muziekkeuze. Vooral de eigen nummers ‘Jericho’ en ‘Say You Love Me’ stegen boven de covers uit. Een ijzersterke voordracht zorgde voor kippenvel bij bezoekers, die veelal met bewondering reageerden.

Never Give Up The Fight
Naast breekbare emotie en plezier toonde de band ook noodzaak. Met hun interpretatie van ‘Get Up, Stand Up’ van Bob Marley en Pink Floyd's ‘Another Brick In The Wall’ gaf de band voorzichtig commentaar op de staat van de huidige samenleving. De ernst was duidelijk zichtbaar bij de bandleden, maar bleef gemoedelijk en liefdevol.

Fix You
Die verbindende liefde was de rode draad door het gehele concert. Frontman Roger pleitte voor verbinding, het daadwerkelijk uitspreken van liefde en sprak ook bezoekers toe die door een moeilijke tijd gingen. Speciaal voor hen gaf de band een ijzersterke toegift met Coldplay's ‘Fix You’. Met een staande ovatie en tranen op vele wangen gaf de zaal die liefdevolle energie terug.

Met fans verbinden
Na afloop trok de band onmiddellijk de foyer in om met aanwezige fans te verbinden. Waar internationale sterren steeds vaker voor hun veiligheid moeten terugtrekken, werden hier de handen geschud en persoonlijke verhalen gedeeld. Hun missie om de wereld een stukje dichter bij elkaar te brengen was geslaagd.

Gepubliceerd op Maxazine:
Naturally 7 betoverde Theater Castellum met stemmagie

Read article →

Kendrick Lamar & SZA ontpoppen zich als supersterren met Grand National Tour in ArenA

“Yesterday somebody wacked out my mural. That energy’ll make niggas move to Europe”, klonken de eerste zinnen op Kendricks nieuwe album. In hetzelfde weekend als dit concert droeg rivaal Drake een driedaags festival in Londen, waar het uitgerekend die dag misging. Hoeveel toffe artiesten de Canadees ook uit zijn portemonnee trok, het bleek geen antwoord op Kendricks ongekende hattrick. Een wereldwijde homerun die vanavond als een komeetinslag de Johan Cruijff ArenA op haar grondvesten deed schudden.

Super Bowl als springplank
In 2024 ontaardde een muzikale oorlog tussen de artiesten Drake en Kendrick Lamar, met over en weer iconische disstracks. Uiteindelijk wist Lamar met 'Not Like Us' alle wetten te breken en Drake's vaarwater te verstoren. Lamar kreeg zelfs de Super Bowl Halftime Show in handen, waar hij de Canadees er snoeihard van langs gaf. Samen met de getalenteerde zangeres (en tevens Drake's ex-vriendin) SZA bracht de rapper hun 'Grand National Tour', die voortkwam uit de Super Bowl-performance, nu naar de ArenA.

Mustard on the beat
In de opening van het drie uur durende spektakel nam DJ Mustard, tevens producer van Kendrick's monsterhit, de ArenA mee op reis door zijn eerdere hits. In rap tempo kwamen zelfgeproduceerde clubknallers als 'Rack City', 'I Don't Fuck With You' en zelfs Jeremih's 'Don't Tell 'Em' voorbij. De Angeleno moest koste wat kost de Johan Cruijff ArenA loskrijgen.

Pre-show Moshpits
Met 'Plain Jane' van A$AP Ferg als startschot veranderde de zaal langzaam in een grote moshpit, nog voordat de headliners op het podium stonden. Mustard bewees zijn kracht als hypeman door moeiteloos te schakelen tussen monsterhits van Migos, DJ Khaled en Sheck Wes. Met 'FE!N' van Travis Scott sloot de producer sterk af en gaf hij de stokjes door voor het hoofdgerecht.

Grand National
Kendrick en regisseur Dave Free stonden bekend om hun doortastende visie, zo ook bij de Super Bowl. Het concert opende op een stadionvullend LED-scherm, waaronder langzaam een zwarte auto - de 'Buick Grand National Experimental', alias GNX - op het podium rees. Terwijl de rapper beheerst 'Wacced Out Murals' voordroeg, zorgde een burn-out van de GNX voor een gepland rookscherm. Uit die rook verscheen Lamar met een boze grijns, een groot verschil met het afscheidsconcert dat fans in 2022 in de Ziggo Dome zagen.

Squabble Up
Met explosies, vuurmachines en dansers bouwde de doorgaans rustige Lamar een krachtige eerste set op. 'Squabble Up' werd ingeluid door een skit over een arrestatieverhoor, duidelijk een hommage aan Lamar’s held Tupac Shakur en diens spitsvondige interviews. Op zijn disstracks riep Kendrick dat hij 'het feestje wilde zien doodbloeden'. Het waren zulke dubbelzinnigheden die de rapper kenmerkten, en deze stadiontour zette Kendrick definitief in het lijstje van de populairste én kundigste rappers ter wereld. Niet voor niets was de Angeleno de eerste rapper ooit die een Pulitzer won.

Stayed for SZA
Gelukkig brak SZA met gemak het rondvliegende testosteron in de ArenA. Mijn eerdere introductie deed nog geen recht aan de kwalitatieve artieste uit Saint Louis. De 'Grand National' klonk als Kendrick's tour, maar SZA trok letterlijk alle registers open om haar sterrenstatus te verzilveren. Een geweldige stem, meerdere outfitwissels, onuitwisbare podiumaanwezigheid en zwijmelende R&B-nummers behoorden tot haar arsenaal. Wie de brunette nog niet kende, wist vanavond dat ze tot de top behoorde.

30 for 30
Bovenop een versierde GNX kwam de zangeres het podium op, met oorverdovend gejuich van de vrouwelijke fans tot gevolg. Het duo zong '30 for 30', waarbij SZA vol energie langs de podia danste. De brunette genoot zichtbaar van de energie die fans haar toeschoten, en op haar aardkleurige broek prijkten belangrijke momenten uit 'black culture'. Na 'Love Galore' en 'Broken Clocks' klom de zangeres op de auto om met het nummer 'The Weekend' te eindigen, een heerlijke slow jam als ode aan de buitenvrouw.

More truths about you
Rond dat moment scandeerde in Londen het festivalpubliek 'Fuck Kendrick!' tegen Drake, die daarop trots zijn glas hief. In Amsterdam toonde het duo Lamar & SZA tegelijkertijd een korte video waarin ze samen in de GNX lagen. De brunette brak een gelukskoekje en las de iconische woorden "No lies about me, more truths about you" voor. Oplettende fans gilden en herkenden Kendrick's oorlogsverklaring aan het adres van Drake. De rapper begon rustig op een trap achter het LED-scherm, maar na die woorden splitste het scherm in tweeën en ontstond letterlijk en figuurlijk vuurwerk.

Euphoria
"How many more black features ‘till you finally feel that you’re black enough?", bekritiseerde Lamar tijdens 'Euphoria' in de ArenA. Waar eerdere rappers als Jay-Z en Nas hun disstracks in Europa terughoudend uitvoerden, was de afkeer van Kendrick hier onmiskenbaar. Met een "We don’t wanna hear you say n****a no more!” kondigde Kendrick de track schreeuwend af, om vervolgens al dansend 'hey now' in te starten.

Be humble
Vakkundig werkte de Angeleno zich door 'Reincarnated' heen, om vervolgens met 'HUMBLE.' en 'Backseat Freestyle' het stadion weer aan te wakkeren. In tegenstelling tot 2022 bleef het publiek rustig, maar net als destijds bleek 'Family Ties' het perfecte buskruit voor ontbranding. Een zee van tienduizenden moshende fans deed de ArenA letterlijk trillen, gelijkend aan de Duitse video's die eerder viraal gingen. Met een glimlach bekeek Lamar's zijn werk. Dit gevoel was waar de meeste fans voor kwamen: een Europese 'Euphoria'.

I deserve it all
Na een oorverdovend applaus vervolgde Kendrick a capella met een stukje 'Swimming Pools', voordat hij met een R&B-versie van het extreem ruige 'm.A.A.d city' toch missloeg. 'Alright' en het Nas-geïnspireerde 'Man at the Garden' trokken de energie gelukkig weer recht. Het was zeldzaam de rapper op zo’n commerciële keuze te betrappen, maar het bleek slechts een klein rustpunt in een zee van energie.

You Love Me For It
Stadsgenoot SZA gooide het over een andere boeg. Tijdens 'Scorsese Baby Daddy' danste ze in een groene bodysuit wulps langs een geïmproviseerde railing, om daarna met 'F2F' ongegeneerd een popconcert in te starten. De zangeres zong en sprong moeiteloos langs de verschillende podia, iets wat haar collega Kendrick meer moeite kostte. Voor 'Garden' ging de brunette letterlijk op haar knieën, om uiteindelijk van haar gitarist een intieme serenade te ontvangen.

Mechanische mier
Wie SZA’s populariteit aan haar uiterlijk of bewegingen toeschreef, deed geen recht aan haar stemtechniek. Terwijl ze op het nummer ‘Kitchen’ een mechanische mier bereed, zong de St. Louisan loepzuiver en mierzoet. Ook haar dansers waren daarbij veel op het podium aanwezig, waardoor de show echt als een theaterstuk aanvoelde. Het stond haaks op Kendrick's aanpak en het contrast tussen beide shows versterkte elkaar. Kendrick vervulde de rol van rauwe, harde L.A. rapper, terwijl SZA juist tracks over liefde en onzekerheden koos.

SOS
Die onzekerheden leken onzichtbaar tijdens ‘Blind’ en het sensuelere ‘Low’. Onder luid vuurwerk danste de brunette sensueel over de vloer en miste ze daarbij geen enkele noot. “In the bedroom I’m screaming, but outside I keep it quiet”, fluisterde SZA terwijl ze trots haar lichaam voor de camera toonde en over het podium rolde. De opvolgende gitaarsolo bleek een perfect slotstuk voor haar eerste SOS-deel.

All the Stars
Natuurlijk werkten de twee artiesten ook vaker samen. Zowel ‘Doves In The Wind’ als ‘LOVE.’ kregen veel liefde van het publiek. “Amsterdam is my favorite city thus far, hands down!”, riep SZA glimlachend voordat het duo samen ‘All The Stars’ vertolkten. Beide artiesten kwamen op mechanische podia omhoog en keken als supersterren over het stadion uit, terwijl tienduizenden fans meezongen. Ooit twee labelgenoten in Californië, nu een duo dat samen stadions over de wereld uitverkocht.

It’s just big me
Deel twee van het concert zette flink vaart op de tracklist. Kendrick trapte af met ‘Dodger Blue’, waarbij de dansers de houdingen van Da Vinci’s Het Laatste Avondmaal nabootsten. Vervolgens kwamen ‘Peekaboo’ en ‘Like That’, de track waar zijn huidige oorlog mee begon. Lamar kon het niet laten om op “Motherfuck the big three, it’s just big me” een a capella accent te leggen als extra schot naar Drake en J. Cole.

The west coast legends
Onder begeleiding van N.W.A.'s Eazy-E en Dr. Dre (!) dropte de Angeleno ‘DNA’ en verschenen er allerlei videobeelden van Lamar uit 1992 in Compton. Logisch dat heel Los Angeles achter hem stond. Inmiddels was Lamar wereldwijd een personificatie van West Coast Hip Hop geworden. Als kind stond hij bij clipshoots van Dr. Dre en Snoop Dogg, die hem later aan de start van zijn carrière begeleidden.

Poetic Justice
Met een medley van 'Count Me Out', 'Bitch, Don't Kill My Vibe' en 'Money Trees' bouwde Kendrick een mooi einde aan zijn set. Het slotstuk was het door Janet Jackson gezegende 'Poetic Justice', uitgerekend de enige track waar Kendrick met Drake op samenwerkte. Het illustreerde hoe ver die realiteit verwijderd leek, nu beide rappers elkaar tegelijkertijd tijdens concerten in Europa in de haren vlogen.

Between the streets
Ondertussen zwom SZA even in Kendrick's energie, terwijl de brunette op een interpolatie van Isley Brothers haar nummer ‘I Hate U’ zong. Haar sexy sound gleed door in ‘Shirt’, een perfecte begeleiding voor de uitdagende bewegingen van SZA en haar dansers. Een zwaardgeluid kondigde de track ‘Kill Bill’ aan, waarbij SZA haar insectenthema aanhaalde om op het scherm parende dieren die elkaar vermoordden te tonen. Tijdens ‘Snooze’ zakte de setlist een beetje in, maar ‘Open Arms’ bracht daar direct verandering in.

Vleugels spreiden
In een prachtige tussenvideo zagen we SZA letterlijk uit haar schulp breken. De zangeres speelde met het thema 'ontpoppen' en vloog tijdens 'Nobody Gets Me' zelfs met vleugels op het podium. Op 'Good Days' werd een natuuraltaar voor de gevleugelde brunette gebouwd, en merkte het publiek duidelijk dat de zangeres voor dit concert ook visueel alles uit de kast trok. Bij 'Rich Baby Daddy', tevens een track met Drake, danste de hele groep terwijl SZA nonchalant het refrein zong. 'BMF' zorgde voor een dansfeestje in de zaal en het Prince-geïnspireerde 'Kiss Me More' was zelfs zonder Doja Cat een sensueel uitroepteken.

Not Like Us
Na een korte skit tussen Kendrick en SZA was het eindelijk tijd voor het zoete dessert. Met ‘N95’ gaf Kendrick commentaar op de huidige samenleving, voordat het tweede deel van ‘tv off’ de ArenA in brand zette. Onder het geschreeuw van een iconische ‘Mustaaaaaaard’ bracht Kendrick zijn vriend DJ Mustard op het podium. Samen dansten de Californians een vreugdedansje op hun overwinning. Met een ‘I see dead people’ werd na een laatste skit de nekslag voor Drake aangekondigd en klonk ‘Not Like Us’ keihard door het stadion. Het volledige publiek zong in koor mee en Kendrick rapte zijn rivaal woord voor woord de grond in.

Luther & Gloria
De euforische ontlading van L.A.'s themanummer zorgde voor een oorverdovend applaus in Amsterdam. Ter afsluiting kwam SZA terug op het podium voor hun nummer één hit ‘Luther’ en zelfs ‘Gloria’, de verborgen ode aan Kendrick's pen. Het duo bedankte het publiek en stapte gracieus in de zwarte GNX, om daarna langzaam van het podium te verdwijnen. Het was bloedheet, maar overal trilden fans van opwinding. Er waren mensen afgevoerd, het stadion stonk naar buskruit, maar de fans waren het erover eens: deze avond was keihard.

SZA greep de kroon
Ja, het geluid in de ArenA was slecht. Kendrick's show voelde simpel vergeleken met SZA's theaterstuk. Het podium was zo hoog dat de tributes eigenlijk de beste plekken bleken. En toch was 'Grand National' één van de beste duoshows in Amsterdam ooit, gelijkend aan Jay-Z & Beyoncé's 'On The Run'. Mustard's staat van dienst was onmiskenbaar. Kendrick bleef live een bizar goede rapper met uitmuntende ademtechniek. Maar SZA toonde zichzelf als creatieve superster, die wellicht later solo stadions kan vullen.

Certified Los Angeles
Na bijna drie uur muziek en ruim vijftig nummers was het duidelijk: Los Angeles had het dit jaar erg zwaar, maar leverde ongekend goede artiesten aan de wereld. Als zelfs in Toronto - de thuisstad van Drake - de show uitverkopt, was er maar één conclusie voor deze jarenlange vete. Drake was goed met melodieën, maar stoer doen en louche rechtszaken gingen hem zeer slecht af. De 'Grand National Tour' was een belangrijke ode aan Los Angeles, in een tijd waarin de stad, net als in 1992, letterlijk en figuurlijk in brand stond.

Geschreven in eigen beheer en gepubliceerd op Maxazine:
Kendrick & SZA ontpoppen zich als supersterren met Grand National Tour in ArenA

Beeld ter referentie. Er mocht door de promotor geen professioneel beeldmateriaal worden gemaakt.

Read article →

King Witje & Justine veroveren Nederland in de Q-Factory

Surinaamse artiesten die in Nederland optreden, staan vaak garant voor avonden vol dansmuziek en plezier. In de Q-Factory stonden vanavond de kenmerkende Surinaamse muziekstijlen Kaseko en Kawina centraal, met een waar internationaal festival aan artiesten. Bovenaan de affiche stonden King Witje en Justine Richenel. Beide artiesten waren ieder goed voor miljoenen views op YouTube en kwamen voor het eerst exclusief naar Nederland, dus was een uitverkochte avond in Amsterdam het logische gevolg.

Kawina, Kaseko, Kaboela
Maar wat kenmerkt deze muziekstijlen? Kawina is een Afro-Surinaamse muziekstijl waarbij polyritmische drumritmes en vraag-en-antwoordzang centraal staan. Kaseko is een afgeleide van Kawina en samengevoegd met onder andere blazers en gitaren, invloeden van de Caraïbische Calypso. Kaboelamuziek kenmerkt zich door snelle drumritmes waarop dansers sensueel dansen. De dans lijkt op een Surinaamse versie van de Jamaicaanse Dancehall. Al deze stijlen kwamen samen op het festival in de Q-Factory.

Cyriel & The More Love Band
Het was aan de Surinaamse The More Love Band onder leiding van Cyriel Lamesi om het festival te openen. Ondanks de verlate starttijd wist de zanger met nummers als ‘Bai Brede’ en ‘A Ne Bribi Mi’ de zaal voor zich te winnen. Terwijl de band superstrak speelde, sprong de artiest van het podium af om mensen te activeren. Langzaam kwamen bezoekers naar voren, terwijl de zanger met verschillende mensen uit het publiek danste. Zijn grote hit ‘Waarom Ben Je Zo Lekker?’ werd door alle dames meegezongen terwijl de man met een glimlach door de zaal danste.

Young Cosje
De Surinaamse band Young Cosje bestond al sinds 1987 en had meerdere albums en EP’s op haar naam staan. Met Lowi Vrede als frontman bracht de band met drie zangers en twee blazers heerlijke Kaseko voor de aanwezige bezoekers. Hits als ‘True Lobi’ en ‘Mooi Oema’ trokken de zaal vol, terwijl de drie frontmannen met een glimlach op het podium dansten, zichtbaar genietend van de energie die uit het publiek vrijkwam.

Uitdagen
De twee andere zangers namen op hun beurt de dankbare taak om de vrouwen in de zaal op te zwepen. “Dames, wie betaalt de eigen huur? Wie is eigen baas?", vroeg een van hen lachend, terwijl de vrouwen vooraan luid reageerden. De uitdagende houding van Young Cosje zorgde ervoor dat het publiek meer interactie met de artiesten zocht. “Vanavond is een probleem!,” riep de host van de avond met een glimlach, nadat hem opviel dat dames in de zaal steeds gedurfder reageerden.

Prins6 Danie
Ondanks dat Danie pas sinds dit jaar muziek uitbracht, klonk haar stijl behoorlijk ontwikkeld. Haar eerste single ‘First Lady’ was een voorproefje van haar EP, welke op een later tijdstip uitkomt. Danie bleek enorm geliefd bij het publiek. Voordat ze ook maar één noot zong, verzamelde zich vooraan een groepje enthousiaste vrouwen die alvast haar nummers zongen en dansten. ‘Na Yu Mi Lobi’ en ‘Wi Gwaanda’ vielen vooral goed in de smaak, samen met ‘Koffie Kampu Umang’, een nummer dat debuteerde op het concert en vlak na het concert op Youtube uitkwam.

Dansen met Brood
Uit het niets kwam virale Surinaamse danssensatie Brood het podium op om samen met Prin6 Danie te dansen. Het publiek reageerde verrast op zijn verschijning en massaal gingen telefoons de lucht in om het moment vast te leggen. Na een korte dans tegenover elkaar balanceerde Brood zelfs een lege drankfles op zijn hoofd terwijl hij allerlei dansbewegingen maakte. Toen vervolgens de band van Danie een stukje Kaboela speelde, danste Brood zoals vele vrouwen in de zaal eerder deden en schuurde hij daarbij zelfs tegen Danie aan. Tot na de set van Danie had het publiek enkel goede woorden over dat verrassingsoptreden.

Justine
Nadat vooral de aanwezige dames bijkwamen van alle hectiek en de band op het podium was omgewisseld, verscheen de talentvolle Justine Richenel in een serene, witte outfit op het podium. Kalm betoverde de zangeres haar publiek met nummers als ‘Omeng Teng’ en ‘Mi Djaga You Namo’, waarbij de band extra achtergrondzang verzorgde om het nummer live nog meer swing te geven. De zangeres oogde onverschrokken bij haar eerste optreden in Nederland, iets wat zeker niet vanzelfsprekend was, gezien de uitverkochte zaal in Amsterdam.

King Witje
De koning liet even op zich wachten, maar toen King Witje eenmaal het podium betrad, kwam er een oorverdovend geluid uit de zaal. Van de VIP tot aan de vrouwen vooraan, iedereen maakte geluid voor de iconische zanger. Gehuld in een glinsterend wit pak met gouden accenten kwam de artiest als een rockster het podium op, terwijl de uit Suriname overgevlogen Shining Love Band zijn eerste nummer instartte. Met een grote dosis charme wist Witje iedereen snel voor zich te winnen.

Banamba
Terwijl de Shining Love Band alle nummers vakkundig en met veel passie speelde, richtte de zanger zich met hitnummers volledig op het dansende publiek. Tracks als ‘Azobitoto’ en ‘Koto Kiiki’ mochten daarbij natuurlijk niet ontbreken, inclusief de Banamba, een Saramaccaanse dans die de afgelopen jaren erg populair was geworden. Met plezier danste de zanger mee, terwijl zijn band een medley van tracks speelde. Zelfs Brood, de danser die eerder al op het podium was, kwam even terug om met King Witje te dansen.

Kaboela Party
Aan het einde van zijn concert werd King Witje ceremonieel gekroond voordat hij trots de Surinaamse vlag zwaaide en met verschillende vrouwen op het podium danste. Hoe goed de zanger zich ook staande hield, uiteindelijk veranderden de vrouwen het hele podium in een kaboela party. Vlak nadat zanger Witje één van de dames van achter besloop, vloerden de vrouwen de artiest en dansten ze bovenop hem. De show is bij kaboela minstens net zo belangrijk, en dit publiek kreeg alles van de genietende groep op het podium.

Koninklijk ontvangst
Met een laatste dankwoord en een zegen naar Nederland sloot King Witje het festival af. Voldaan en uitgeput liepen de bezoekers naar de uitgang, waar de eerste zonnestralen het uitgedoste publiek verwelkomden. Met zo’n welkom in Europa hoefden King Witje en zijn entourage zich geen zorgen te maken over de rest van het continent. Daar waar er door hen werd gedanst en gefeest, wordt het vanzelf gezellig!

Geschreven in opdracht van Q-Factory en gepubliceerd op Maxazine:
King Witje & Justine veroveren Nederland in de Q-Factory

Read article →